Review of Women in Love (1969) by Ice R — 22 Jul 2009

Generalno ne volim ovakve dubokoumne filmove koji se sastoje iskljucivo od kontempliranja nad raznoraznim sveprisutnim pojavama (u ovom slucaju ljubav, brak I tome slicno) I gdje svi likovi pricaju ko da su doktorirali filozofiju.

Osim naravno ako takav film rezira genije poput Kena Rasela, koji svojom urodjenom perverznoscu udise zivot pisanom materijalu. Npr. sta reci za scenu seksa izmedju Olivera Rida I Glende Dzekson koju prati jeziva horor muzika a u sve to umontirani kadrovi Ridove majke koja crkava od smijeha na sahrani svoje kcerke? I inace je muzika ekstremno neobicna I creepy, narocito kad se dvoje ljudi dohvate u ljubavnom zanosu.

Film inace sjajno izgleda, glumci su odlicni (pogotovo Alen Bejts u ulozi nekakvog cinicnog cinika koji ima vrlo interesantne poglede na zivot, a Dzeni Linden ima najljepse oci koje ste ikad vidjeli u filmu) kao I muzika.

Cisto sumnjam da bih imao zivaca da citam Lorensovu knjigu na kojoj je film zasnovan, ali u ovako slikovitom obliku je sjajno.