Review of Close Encounters of the Third Kind (1977) by Ian S — 17 Apr 2011

Ein sannur klassikari hjá Steven Spielberg. Hann hevur ikki bara instruerað filmin, men eisini skrivað tað geniala manuskriptið. Fantastiskt arbeiði, sigi eg bara!

"Close Encounters of the Third Kind" er ein fantastiskur alien-filmur av nógvum orsøkum. Fyri tað fyrsta av tí, at tað ikki er ein kliché-agtigur alien-filmur, har ið rúmdarverur royna at hertaka ("invadera") jørðina. Í staðin fáa vit eina sera originala, spennandi, gátuføra søgu, sum eg helst ikki vil avdúka nógv av.

Søgan er uppbygd sum ein gáta: Gátufør, yvirnátúrlig ting byrja at henda, og fólk byrja at síggja UFO'ir flúgva framvið. Manuskriptið hjá Spielberg er sera væl skrivað, tí tann gátuføra søgugongdin riggar perfekt - eg var sjálvur líka forvitin eftir svari sum persónarnir í filminum. Eg elski eisini, at Spielberg gevur pláss fyri eini søgugongd um, hvussu lívið hjá høvuðspersóninum, Richard Dreyfuss, verður ávirkað av teimum løgnu hendingunum, sum fara fram.

Effektirnar eru sera flottar fyri einum filmi, sum er útgivin í 70'unum. Tónleikurin hjá John Williams er fantastiskur (sum vanligt). Temasangurin er minniligur og fangandi, og eg fekk hann faktiskt fastan í høvdið.

Richard Dreyfuss er heilt fantastiskur í høvuðsleiklutinum. Hann byrjar (stutt sagt) at fáa løgnar, sálarligar trupulleikar, og tað útviklast spakuliga á ein perfektan, realistiskan máta - familjan stúrir fyri honum og hann klárar ikki at steðga tí, hóast hann vil. Hendan søgugongdin er fangandi og áhugaverd allan vegin ígjøgnum, orsakað av m.a. ta geniala manuskriptinum og framførsluni hjá Dreyfuss. Og endin á filminum er heilt fantastiskur.