Review of Breaking the Waves (1996) by Timo V — 07 Dec 2009

Bessie is te eerlijk en te open en dat geeft een vreemd gevoel. Waarom geeft niemand zich zo prijs en laat niemand zich volledig verzoenen met gevoelens? Logica waarschijnlijk en dat is misschien maar goed ook. Het verhindert echter geen medelijden als je ziet dat Bessie zichzelf haat, elke keer ging ik weer wat dieper door de grond. Natuurlijk, het is een gek wijf (zoals wel meer vrouwen in de films van Lars von Trier), maar de ordening die mensen in het leven aanbrengen is niet altijd even makkelijk. Al helemaal niet als er mensen doodgaan, de kunst is aanpassen en afwachten.

De sfeer deed me af en toe denken aan La Pianiste, maar op het platteland en niet in de stad. Hoofdstukken aanbrengen hinderen mij doorgaans niet. Deze keer echter braken de beelden met de sfeer en vond ik ze niet mooi. Ook het einde is wat over de top en zorgt ervoor dat het verhaal te goed samenvalt, bij Antichrist stoorde ik me daar aanzienlijk minder aan.

Desalniettemin verdient de film hoge waardering voor de psychologische tinten, fraaie winderige beelden en het acteerwerk van Emily Watson.